Fritz Foerster

chemik, profesor chemii
22.02.1866 14.09.1931 Zielona Góra, Śląsk

Biografia

Pochodził ze starej rodziny włókienników osiadłych w Zielonej Górze w XVI wieku. Urodził się jako najstarszy syn bogatego przemysłowca i pisarza Augusta Foerstera i Anny Eichmann.

Foerster bardzo wcześnie zainteresował się chemią. W młodości podczas jednego z eksperymentów stracił lewe oko.

Od 1884 studiował chemię w Wyższej Szkole Technicznej Berlin-Charlottenburg. Od 1895 wykładał elektrochemię w Wyższej Szkole Technicznej w Dreźnie.

W 1898 został profesorem nadzwyczajnym, a w 1900 profesorem zwyczajnym chemii fizycznej i elektrochemii. W 1905 roku ukazał się jego podręcznik elektrochemii roztworów wodnych, długi czas uznawany za standard.

W pracy naukowej zajmował się m.in. tautomerią, elektrolizą i akumulatorem Edisona.

Od 1954 budynek Instytutu Chemii na Uniwersytecie Technicznym w Dreźnie i jeden z placów w tym mieście noszą imię Fritza Foerstera.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Opublikował podręcznik elektrochemii roztworów wodnych (1905), długo uznawany za standard.
Opracował i prowadził badania w zakresie tautomerii, elektrolizy i akumulatora Edisona.
Został profesorem nadzwyczajnym (1898) i profesorem zwyczajnym chemii fizycznej i elektrochemii (1900).
Instytut Chemii na Uczelni Technicznej w Dreźnie i plac miejski noszą imię Foerstera (1954).

Ciekawostki

Podczas jednego z eksperymentów stracił lewe oko.
Podręcznik elektrochemii roztworów wodnych z 1905 r. był standardem przez długi czas.
W Dreźnie imię Foerstera nosi Instytut Chemii oraz plac miejski (1954).

Udostępnij