Jan Krzystyniak
Biografia
Jan Krzystyniak urodził się 14 marca 1958 roku w Zielonej Górze.
Licencję żużlową zdobył w 1978 roku, idąc śladami swojego brata bliźniaka Alfreda. W czasie kariery reprezentował Falubaz Zielona Góra do 1985 roku, a później Unię Leszno (1986–1988), Stal Rzeszów (1989–1993), Polonię Piła (1994–1997) i Iskrę Ostrów Wielkopolski (1998).
Jest dziesięciokrotnym medalistą Drużynowych Mistrzostw Polski: złoto (1981, 1982, 1985, 1987, 1988), srebro (1984) oraz brąz (1979, 1986, 1996, 1997). Czterokrotny mistrz Polski Par Klubowych oraz dwukrotny srebrny medalista Indywidualnych Mistrzostw Polski (1988, 1989).
Odniósł liczne sukcesy w krajowych turniejach indywidualnych, m.in. Turniej o Złoty Kask - I m. (1983), II m. (1988), III m. (1993); Memoriał Bronisława Idzikowskiego i Marka Czernego - I m. (1983), II m. (1989); Łańcuch Herbowy miasta Ostrowa Wielkopolskiego - I m. (1985), II m. (1984); Memoriał Alfreda Smoczyka - dwukrotnie I m. (1988, 1989); Memoriał Eugeniusza Nazimka - czterokrotnie I m. (1987, 1990, 1992, 1993), dwukrotnie II m. (1988, 1991); Kryterium Asów Polskich Lig Żużlowych im. Mieczysława Połukarda - dwukrotnie II m. (1991, 1992).
Dwukrotnie awansował do finałów kontynentalnych Indywidualnych Mistrzostw Świata, zajmując XVI miejsce w Lonigo w 1987 i XVI miejsce w Norden w 1990.
Po zakończeniu kariery żużlowej był trenerem, m.in. w Unii Leszno, Włókniarzu Częstochowa i Starcie Gniezno.
Życie prywatne: Brat bliźniak Alfreda Krzystyniaka, również żużlowca.