Jolanta Pytel
Biografia
Jolanta Pytel urodziła się 29 sierpnia 1952 roku w Zielonej Górze. Studiowała filologię polską z historią w Wyższej Szkole Nauczycielskiej w Zielonej Górze. Pracowała jako nauczycielka w szkole podstawowej. Była bibliotekarką i dziennikarką. Debiutowała w 1970 roku wierszem drukowanym w Nadodrzu.
Swoje utwory publikowała w wielu pismach literackich, m.in.: Pro Libris, Pegaz Lubuski, a także w zbiorach poetyckich i almanachach.
W roku 2003 otrzymała nagrodę Lubuski Wawrzyn Literacki. Jest założycielką i prezesem Stowarzyszenia Jeszcze Żywych Poetów oraz twórczynią Uniwersytetu Poezji.
Jej twórczość była tłumaczona na język angielski i niemiecki przez Dietera Kalkę i publikowana w Muschelhaufen 2001 (inne języki), Ostragehege nr 9 oraz na Portal polen.
W 2021 otrzymała odznakę honorową „Zasłużony dla Kultury Polskiej”.
Opowieść o Gabrielu (1976), Tyle światła wokół (1978), Destiny (1994), Oko śmierci (1994), Przebudzenie/Awakenings (1995), 40 i cztery (1996), Czarny aptekarz (1999), Requiem dla Helenki (1999), Żywe oczy wiersza / Augen des Gedichts (2001), Włócznia słońca (2003), Wejście w niebo (2006), Zegar/The Clock (2010), Nad urwiskiem (2011).