Mirosław Mariusz Piotrowski
Biografia
Urodzony w Zielonej Górze w 1966 roku Mirosław Mariusz Piotrowski zdobył tytuł doktora w 1993 roku na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim Jana Pawła II, a w 2001 uzyskał stopień doktora habilitowanego na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu. Tematem rozprawy doktorskiej była działalność polityczna i rola Zygmunta Felczaka i Feliksa Widy-Wirski, napisana pod kierunkiem Ryszarda Bendera.
W 2002 otrzymał nagrodę Prezesa Rady Ministrów za rozprawę habilitacyjną na temat reemigracji Polaków z Niemiec w latach 1918–1939. Był m.in. stypendystą Instytutu Herdera i Fundacji Adenauera. W 2003 objął stanowisko profesora KUL, został kierownikiem Katedry Historii Najnowszej w Instytucie Historii tej uczelni. Prowadzi wykłady w Wyższej Szkole Kultury Społecznej i Medialnej w Toruniu.
Przez szereg lat regularnie współpracował z Naszym Dziennikiem, Telewizją Trwam i Radiem Maryja, do kwietnia 2020 jako felietonista w audycji Myśląc Ojczyzna. W pracy naukowej zajął się stosunkami polsko-niemieckimi w XX wieku, europejską chadecją, historią najnowszą Polski (w tym stosunkami państwo–Kościół), organami bezpieczeństwa PRL. Jest inicjatorem i prezesem Stowarzyszenia Razem dla Lubelszczyzny. W 2004 został wiceprezesem Klubu Inteligencji Katolickiej w Lublinie.
W wyborach samorządowych w 1998 bezskutecznie ubiegał się o mandat radnego Lublina z listy Akcji Wyborczej Solidarność. W 2004, otrzymawszy 48 365 głosów, został posłem do Parlamentu Europejskiego z ramienia Ligi Polskich Rodzin z okręgu obejmującego województwo lubelskie. Brał udział w pracach Komisji Spraw Zagranicznych i Komisji ds. Rozwoju Regionalnego. Rozpoczął organizowanie corocznego konkursu na największy absurd prawny uchwalony przez instytucje Unii Europejskiej. Należał do frakcji Niepodległość i Demokracja, z której w grudniu 2006 przeszedł do Unii na rzecz Europy Narodów (rezygnując też z reprezentowania LPR). W 2009 z powodzeniem ubiegał się o reelekcję z ramienia Prawa i Sprawiedliwości, uzyskując 84 904 głosy. W VII kadencji został członkiem grupy Europejscy Konserwatyści i Reformatorzy. Nie przystąpił do PiS, a w styczniu 2012 opuścił delegację tej partii w PE. W 2014 został jednak ponownie jej kandydatem, z powodzeniem ubiegając się o poselską reelekcję z wynikiem 73 465 głosów. Kilka miesięcy po wyborach ponownie wystąpił z delegacji PiS.
W 2010 skierował prywatny akt oskarżenia o zniesławienie przeciwko Sławomirowi Poleszakowi w związku z nieprzychylną recenzją jego książki, zarzucając mu świadome podawanie nieprawdy. Postępowanie karne w tej sprawie zostało umorzone decyzją sądu rejonowego. Na łamach Gazety Wyborczej został opublikowany list otwarty krytykujący takie postępowanie Mirosława Piotrowskiego, podpisany przez naukowców z różnych ośrodków akademickich. Głosami czytelników Kuriera Lubelskiego wybrany został Człowiekiem Roku 2014.
W 2018 założył partię Ruch Prawdziwa Europa (zarejestrowaną w lutym 2019). W 2019 lubelska lista kandydatów jego ugrupowania do PE została wykreślona przed dniem głosowania. W 2019 bezskutecznie próbował się zarejestrować jako kandydat na senatora w okręgu nr 16. Zgłosił swoją kandydaturę w wyborach prezydenckich w 2020. W kwietniu PKW zarejestrowała jego kandydaturę. W tym samym miesiącu Telewizja Trwam i Radio Maryja zakończyły z nim współpracę. W czerwcu 2020 PKW zarejestrowała jego kandydaturę na kolejne wybory. W pierwszej turze otrzymał 21 065 głosów (0,11%), zajmując 11. miejsce. W drugiej turze nie poparł żadnego kandydata.
W czerwcu 2022 był sygnatariuszem Apelu o pokój w Europie Środkowej. Jego autorzy, odnosząc się do trwającej wówczas inwazji Rosji na Ukrainę, stwierdzili, że przyczynami tej wojny były strach Rosji przed rozszerzeniem się NATO oraz strach państw sąsiednich przed potęgą Rosji, a także wprowadzenie zmian w ustawie językowej na Ukrainie, dyskryminujących językową mniejszość rosyjską. Oświadczenie to zostało uznane za proputinowskie przez portale niezalezna.pl oraz OKO.press.
W marcu 2023 zawarł w imieniu Ruchu PE porozumienie o współpracy z Konfederacją Korony Polskiej (partią Grzegorza Brauna), dołączając tym samym do Konfederacji Wolność i Niepodległość. W tym samym roku kandydował z jej ramienia do Senatu, a w 2024 został jej kandydatem w kolejnych wyborach europejskich.
Życie prywatne Mirosław Piotrowski jest żonaty, ma cztery dzieci.