Romuald Tesarowicz
Biografia
Romuald Tesarowicz (ur. 2 lutego 1952 w Zielonej Górze, zm. 15 października 2017 w Milanówku) był polskim śpiewakiem operowym (bas), występującym w kraju i za granicą, specjalizującym się w wielkim basowym repertuarze rosyjskim i włoskim.
Wykształcenie i nagrody: Absolwent Państwowej Średniej Szkoły Muzycznej w Zielonej Górze, gdzie uczył się śpiewu pod kierunkiem Lidii Gawrylarz, uzyskał także dyplom kontrabasisty.
Laureat nagród w konkursach wokalnych: 1981 II nagroda na Ogólnopolskim Konkursie Wokalistyki Operowej im. Adama Didura; 1981 Złoty Medal i Nagroda Roncorogniego na konkursie wokalnym Voci Verdiane w Busseto; 1982 Grand Prix i nagrodę publiczności XXI Festiwalu Moniuszkowskiego w Kudowie-Zdroju; 1982 II nagroda na Międzynarodowym Konkursie Wokalnym im. Francisco Viñasa w Barcelonie.
W latach 1972–1980 solista Centralnego Zespołu Wojska Polskiego w Warszawie (obecnie Reprezentacyjny Zespół Artystyczny Wojska Polskiego).
Kariera operowa: Zadebiutował na scenie Opera Śląskiej w Bytomiu, partią Skołuby w marcu 1981 w Strasznym dworze S. Moniuszki. W latach 1980–1983 solista Opery Śląskiej w Bytomiu, na tej scenie śpiewał także m.in. Ferranda w Trubadurze G. Verdiego, Hrabiego Rudolfa w Lunatyczce V. Belliniego, Arcykapłana w Czarodziejskim flecie W. A. Mozarta i Archiereiosa w Królu Rogerze K. Szymanowskiego.
W latach 1983–1991 solista Teatru Wielkiego w Łodzi, gdzie kreował m.in. tytułowego Mefistofelesa A. Boito, Gremina w Eugeniuszu Onieginie P. Czajkowskiego, Kardynała de Brogni w Żydówce J. Halevy’ego, Zachariasza w Nabuccu, Króla Filipa w Don Carlosie G. Verdiego, Pimena w Borysie Godunowie M. Musorgskiego, Wotana w Walkirii R. Wagnera.
Występował także w Teatrze Wielkim w Poznaniu, gdzie wykonał m.in. Zarastra w Czarodziejskim flecie Mozarta, Angelottiego w Tosce Pucciniego oraz tytułowego Borysa Godunowa w dziele M. Musorgskiego (w reż. M. Weissa-Grzesińskiego).
Na scenie Teatru Wielkiego – Opery Narodowej po raz pierwszy wystąpił jako Stolnik w Halce S. Moniuszki (1983). Zaśpiewał tam m.in. Orovesa w Normie V. Belliniego, Mefista w Fauście Gounoda, Banca w Makbecie i Króla Filipa w Don Carlosie, Skołubę w Strasznym dworze S. Moniuszki, Greminę w Eugeniuszu Onieginie P. Czajkowskiego, Komandora w Don Giovannim W. A. Mozarta, Brandela w Potępieniu Fausta H. Berlioza. Udział (Skołuba) w nagraniu Strasznego dworu S. Moniuszki pod dyrekcją Jacka Kapszyka (dla EMI Classics).
Bardzo często występował za granicą. W 1986 r. podczas otwarcia Teatro Vittorio Emmanuele w Messynie śpiewał Gremina w Eugeniuszu Onieginie i Rajmunda w Łucji z Lammermoor G. Donizettiego. We Włoszech śpiewał także m.in. w Operze Rzymskiej: Maluta Skuratow w Carskiej narzeczonej Rimskiego-Korsakowa i w mediolańskiej La Scali Sałtan w Bajkach o carze Sałtanie Rimskiego-Korsakowa, 1989.
W 1989 r. związał się z paryską Opéra-Bastille od momentu jej otwarcia, wykonywał tam takie partie jak Papież w Benvenuto Cellinim H. Berlioza, Suryn w Damie pikowej P. Czajkowskiego (reż. A. Michałkowa-Konczałowskiego pod batutą Myung-Whun Chunga), Zachariasza w Nabucco Verdiego.
W 1992 zaśpiewał w Lady Makbet mceńskiego powiatu D. Szostakowicza (1992), pod batutą Myung-Whuna Chunga, spektakl został zarejestrowany przez Deutsche Grammophon. Na scenie paryskiej kreował także role w Madame Butterfly Pucciniego, Tosce, Otellu (Lodovico), Ernani (de Silva) pod dyrekcją George'a Solti. W 1990 r. wziął udział w koncertowym wykonaniu Wesela Strawińskiego w Paryżu (pod Siemionem Byczkowem). W Operze w Marsylii zaśpiewał Chana Kończaka w Kniaziu Igorze Borodina w Marsylii (1997). Występował też w operze w Lyonie, Tuluzie, na festiwalach Orange i Carcassonne.
Wziął udział w koncertowym wykonaniu Wojny i Pokoju Prokofjewa pod dyrekcją Rostropowicza w paryskiej Salle Pleyel, wystąpił tam także w Requiem Verdiego. Występował w Waszyngtonie i Paryżu oraz w nagraniach dla Erato i Rajoku, a także w nagraniach Pendereckiego. Występował m.in. w Stuttgarcie, Taorminie, Montrealu, Pekinie, Petersburgu, Skandynawii, USA i krajach Ameryki Środkowej.
W 1998 na Festiwalu Casals w Portoryko śpiewał Zachariasza w Nabuccu, a w 1999 Króla Filipa w Don Carlosie i partię solową w Credo Pendereckiego.
W 1989 r. wziął udział w filmie Andrzeja Żuławskiego Borys Godunow (rola Warłama).
Śpiewał rozległy repertuar oratoryjno-kantatowy, m.in. J. S. Bacha, G. F. Händla, J. Haydna, G. Verdiego, oraz muzykę współczesną; nagrał Siedem bram Jerozolimy Pendereckiego i inne dzieła.