Anna Bożena Włodarczyk
Biografia
Anna Bożena Włodarczyk urodziła się 24 marca 1951 roku w Zielonej Górze. Była wybitną polską lekkoatletką specjalizującą się w skoku w dal i wielokrotnie reprezentowała kraj w międzynarodowych zawodach.
W 1978 roku wystąpiła na halowych mistrzostwach Europy, gdzie awansowała do finału i zajęła 7. miejsce z wynikiem 6,31 m. Dwa lata później zwyciężyła na halowych mistrzostwach Europy w Sindelfingen, uzyskując 6,74 m i ustanawiając halowy rekord Polski.
Była uczestniczką Letnich Igrzysk Olimpijskich w Moskwie; był to jej jedyny start olimpijski. W eliminacjach osiągnęła 6,58 m (3. miejsce w grupie), a w finale 6,95 m, co dało jej 4. miejsce w końcowej klasyfikacji, przegrywając o 0,06 m brązowy medal z Tatianą Skaczko z ZSRR.
W kolejnych latach kontynuowała sukcesy, plasując się m.in. na 2. miejscu w Pucharze Europy (1981) oraz 3. miejscu w Pucharze Świata (1981). W Mistrzostwach Europy w Atenach (1982) zajęła 5. miejsce, a w Przyjaźń-84 zakończyła rywalizację na 7. miejscu.
Zdobyła łącznie osiem tytułów mistrzyni Polski – trzy na stadionie (1979, 1981, 1984) oraz pięć na hali (1978, 1979, 1980, 1981, 1985).
Obecnie startuje w zawodach weteranów; w międzynarodowych mistrzostwach masters zdobyła 19 medali, w tym 14 złotych. Jest także rekordzistką świata weteranów w trójskoku W50 (11,37 m, ustanowiony w 2001 roku).
Rekord życiowy wynosi 6,96 m, ustanowiony 22 czerwca 1984 roku w Lublinie. Od 1980 do 2026 roku była halową rekordzistką Polski w skoku w dal z wynikiem 6,74 m.